Tuesday, 29 October 2024

ऑफबीट - किल्ले 'भिवगड' (भिमगड), ता. कर्जत, रायगड. Offbeat - Bhivgad Fort, Karjat, Raigad, Maharashtra.

                     सह्याद्रीतील कर्जत डोंगररांगेची एक सोंड उत्तरेकडील 'गौरकामथ' गावात उतरलेली दिसते. डोंगरसोंडेच्या या माथ्यावर आणि कर्जतच्या अजश्र डोंगर कुशीत छोटासा 'किल्ले भिवगड' वसला आहे. 'भिवगड'ला 'भिमगड' या नावानंही ओळखलं जातं.
किल्ले भिवगड पायथ्याचा वीररुद्र मारुती आणि समोर दिसणारा 'किल्ले भिवगड', ता. कर्जत, रायगड (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                भिवगड फारसा परिचित नाही. पण भिवगडच्या आधी 'वदप' गावातून भिवगडला येणाऱ्या पायवाटेवरच्या धबधब्याला हौशी पर्यटकांची पावसात गर्दी दिसते. पुढे याच पायवाटेवरून डोंगराच्या खिंडीतून उजवीकडे जाणारी पायवाट 'ढाक बहिरी'ला जाते. आणि डावीकडील भिवगडला. गिर्यारोहण तंत्राची कला आणि ते साहित्य सोबत असणारे साहसवीर या बुलंद आणि बेलाग ढाकच्या किल्ल्याला भिडताना दिसतात. एरव्ही  तिकडे कोणी फारसे फिरकत नाहीत. भिवगडावरही उध्वस्त महादरवाजा, चौथऱ्यांचे अवशेष तसेच गाळाने भरलेल्या कातळ टाक्या दिसतात. त्यामुळे या धबधब्या व्यतिरिक्त भिवगडही अपरिचितच राहिलेला दिसतो.

                   समुद्र सपाटीपासून ८२५ फूट उंच, रायगड जिल्ह्यातील कर्जत तालुक्यात असलेल्या या भिवगडला भेट देण्यासाठी 'गौरकामथ' हे गाव सोयीचे आहे. मध्य रेल्वेच्या कर्जत रेल्वे स्थानकातून अवघ्या आठ किमी अंतरावरील या गावात रिक्षा, वढाप करून येता येतं. किंवा स्वतःच वाहन असेल तर तिथून वीस मिनिटात 'गौरकामथ' गाठता येतं. 'वदप' गावातून भिवगडच्या मागील बाजूनेही तीव्र चढाच्या पायवाटेने या किल्ल्याची चढाई करता येते. दोन्ही गावांच्या मधोमध, उजव्या बाजूला डोंगर माथ्यावर किल्ला वसला आहे.

'वदप' गावातून दिसणारा किल्ले भिवगड, त्यामागे कर्जत डोंगररांग. (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)


गौरकामत गावामागील ओढा. (Bhivgad Fort, Karjat)


गौरकामत गावातील विठ्ठल रुक्मिणी मंदिर  (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

  

गौरकामत गावातून मारुतीची मूर्ती आणि किल्ल्याकडे जाणारा कच्चा रस्ता   (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
                 गौरकामथ गावात रस्त्याच्या डाव्या बाजूला श्री विठ्ठल रुक्मिणीचं मंदिर आहे. या मंदिराच्या समोर आणि गावच्या मागील बाजूने जाणारा कच्चा रस्ता कर्जत डोंगराकडे जातो. रस्त्याच्या डाव्या हातालाच डोंगरातून येणारा ओढा लागतो. पुढे सरासरी पाच मिनिटाच्या अंतरावर मोकळ्या जागेत वीररुद्र  मारुतीची शेडखाली भव्य मूर्ती दिसते. मूर्तीच्या मागे किल्ले भिवगडचा डोंगर तर त्या डोंगरापासून उजवीकडे  आलेल्या डोंगर सोंडेच्या पायथ्याला जवळच गौरकामथ गावास पाणीपुरवठा करणारी पाण्याची टाकी दिसते. या टाकी जवळून डोंगरसोंडेवरून जाणारी पायवाट किल्ले भिवगडास घेऊन जाते.
पाण्याची टाकी आणि किल्ल्यावर जाणारी डोंगरसोंड (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
     
डोंगरसोंडेवरील पहिल्या सपाटीवरून दिसणारा किल्ले भिवगड  (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
डोंगरसोंडेवरील पहिल्या सपाटीवरून दिसणारा किल्ले भिवगड  (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
                                                                            

दुसऱ्या सपाटीवरून दिसणारा भिवगडचा पायथा (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
 
भिवगड पायथ्याच्या कातळातील गुहा (Bhivgad Fort)

                अंदाजे पंधरा मिनिटाच्या चालीनंतर पायवाट पाहिल्या टेकडीची सपाटी ओलांडून दुसऱ्या टेकडीच्या डाव्या धारेवर जाते. ही लहान टेकडी ओलांडून अर्ध्या तासात पायवाट किल्ले भिवगडच्या पायथ्याशी येते. डाव्या बाजूने पुढे जाणारी कर्जत डोंगररांग आणि समोर किल्ले भिवगडवर चढणारी उभी घळ दिसते. डावे वळण घेऊन वाट किल्ल्याच्या उध्वस्त पायऱ्या जवळ येते. पायथ्याच्या उजव्या बाजूला कातळात खोदलेलली पाण्याची टाकी दिसते. पावसात कातळावरून ओघळणारं पाणी या टाकीत जमा होताना दिसतं. या टाक्यांच्या वरच्या बाजूला कातळात कोरलेल्या दोन गुहा दिसतात. पायऱ्या आणि खोबणींचा आधार घेऊन तिथे जाता येतं. पण खडकावर वाढलेलं शेवाळ आणि निसरड यामुळे ते खूपच धोकादायक असल्याने आम्ही तिथे गेलो नाही.

भिवगड पायथ्याची कातळटाकी, समोर गडावर जाण्याऱ्या उध्वस्त पायऱ्या (Bhivgad Fort)

भिवगड पायथ्याची पाऊलवाट  (Bhivgad Fort)

महादरवाजाकडे जाणाऱ्या उध्वस्त पायऱ्या 

                 या पायथ्याच्या टाकी पासून तुटलेल्या पायऱ्या पार करत पायवाट दोन कातळांच्या मध्ये उध्वस्त केलेल्या महादरवाजात येते. या दरवाजात पोहोचताना पायऱ्या अशा रीतीने उध्वस्त केल्या आहेत की त्या सांभाळूनच चढाव्या लागतात. पायऱ्यांवर वाढलेल्या शेवाळामुळे त्या धोकादायक झाल्या आहेत. या टप्प्यावर विशेष काळजी घ्यावी लागते. आधी या पायऱ्या छान घडीव कोरीव असाव्यात असे वाटते. या टप्प्याव्यतिरिक्त किल्ल्याची चढाई सोपी आहे. 

महादरवाजाच्या उध्वस्त पायऱ्या (Bhivgad Fort)

महादरवाजाच्या उध्वस्त पायऱ्या (Bhivgad Fort)

महादरवाजा, किल्ले भिवगड (Bhivgad Fort)

                 अखंड कातळात कोरलेल्या या महादरवाजाची ठेवण आणि त्याच्या अवशेषांवरून, सुस्थितीत असताना किल्ले भिवगडाने वेगवेगळ्या साम्राज्यात वैभव अनुभवले असावे. या पायऱ्या सांभाळून चढल्यानंतर उजवे वळण घेऊन पायऱ्या गडावर येतात. वाढलेल्या गवतातून वाट गडावरील उजवीकडे कातळात खोदलेल्या मुख्य टाकीजवळ येते. स्थानिक याला 'अर्चना टाकं' म्हणतात. या मोठ्या प्रशस्त टाकीतील पाणी पिण्यायोग्य स्वच्छ दिसतं. टाकीजवळच स्थानिक गावकरी पूजा करतात. फोडलेल्या नारळाच्या करवंट्या इथे विखुरलेल्या दिसतात. या टाकीजवळ थोडा विसावा घेऊन पुढील गडफेरीला सुरुवात करता येते.

भिवगडावरील 'अर्चना टाकी' - मुख्य खोदीव कातळ टाकी (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                या टाकीपासून उजवा वळसा मारून पायवाट गवतात गायब होते. गडमाथा लहान असला तरी गडाची लांबी दक्षिणेला 'वदप' गावाच्या दिशेला बऱ्यापैकी आहे. ऑक्टोबरच्या तिसऱ्या आठवड्यात आमच्या भेटीदरम्यान गडावर वाढलेले गवत आणि झुडूपांची सफाई आजुन झाली नव्हती. यावर्षी परतीचा पाऊस लांबला हे याचं मुळ कारण असावं. सरासरी आठ ते दहा फूट उंच गवतातून गडावरील अवशेष शोधण्याचा आम्ही प्रयत्न केला.

भिवगडावरील घनदाट पावसाळी गवत (Bhivgad Fort)


भिवगडावरील घनदाट पावसाळी गवत (Bhivgad Fort)




 



 
   




 

                 आम्हा चौघांपैकी मुलांना कातळ टाकीजवळ मागे थांबवून आम्ही पती-पत्नी गडावरील वाटा सापडतात का याची खातरजमा करण्यासाठी गवतातून पुढे घुसलो. एकमेकांना हाका देत, मोठ्यानं बोलत, पायाखाली अंदाज घेत सावध चालत राहीलो. चालताना आम्हा दोघांमध्ये पाच ते सात फुटांपेक्षा जास्त अंतर नसावं, पण वाढलेल्या घनदाट गवतात आम्ही एकमेकांना दिसत नव्हतो. कोणत्या दिशेने चाललो आहोत त्याचा अंदाज येत नव्हता. डोळ्यावर आडवं येणारं गवत बाजूला सारूनही काही उपयोग होत नव्हता. नंतर पुढे गवतातून वाकून जाण्याचाही आमचा अनोखा प्रयत्न झाला. 

भिवगडावरील घनदाट पावसाळी गवत 
                इथल्या गवताची उंची आणि घनता इतकी आहे की आमचा पुढे पडणारा प्रत्येक पाय नक्की कुठे आणि कशावर पडतो ते कळत नव्हतं. त्यासोबत सरपटणाऱ्या विषारी प्राण्यांची भीतीही होतीच. आम्ही त्यांच्या अधिवासात घुसलो होतो याची पुरेपूर जाणीव होत होती.

                माजलेल्या प्रचंड गवतात गड माथ्यावर दिशा समजण्यास गोंधळ होत होता. पावसानंतर इकडे कोणी फारसे फिरकले नसावेत. अन्यथा त्यांच्या पायाखाली गवत दबून थोडीफार पायवाट दिसली असती. प्रचंड गवतातील चढ उतारा मधून पंधरा मिनिटांच्या सावध चालीनंतर समोर भगवा दिसला. गडाच्या सर्वोच्च माथ्याच्या बालेकिल्ल्यावर हा भगवा डौलानं फडकतो आहे. 

गवतातून दिसणारा गडमाथ्यावरील भगवा (Bhivgad Fort, Maharashtra)


गडमाथ्यावरी कातळटाक्या, मागे कर्जत डोंगररांग  (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                 गडाच्या या माथ्यावर कातळात दोन मोठ्या टाक्या खोदल्या आहेत. या टाक्यांच्या समोर पूर्वेला गडमाथ्यावरची तिसरी मोठी कातळ टाकी आहे. या टाकी भोवती सर्वत्र उंच गवत वाढल्याने अंदाज येत नाही. त्यामुळे या टाकीकडे जाताना सावध राहावं लागतं.

गडमाथ्यावरील तिसरी कातळटाकी (Bhivgad Fort)

                   भिवगडाच्या माथ्यावर किल्ल्याचे भग्न अवशेष आहेत. ते गवतातून शोधून काढावे लागतात. किल्ल्याच्या या माथ्यावरून नैऋत्येला उल्हास नदीचे खोरे, पश्चिमेला कर्जत परिसर त्यापलीकडे माथेरान डोंगररांग, दूरवर दाट धुक्यात किल्ले इर्शाळ दिसतात. दक्षिणेला लोणावळा डोंगर रांगेतील किल्ले राजमाची, कोंढाणे लेणी परिसर दिसतो. उत्तरेला किल्ले कोथळीगड, भीमाशंकर परिसर तर पूर्वेला अजस्त्र कर्जत डोंगररांग आणि किल्ले ढाक बहिरीचा परिसर नजरेच्या टप्प्यात येतो. वाढलेल्या गवतातून गडाची चढाई करताना सहसा अंगास वाऱ्याचा स्पर्श होत नाही. हवेतील आद्रता आणि घामामुळे चढाई दरम्यान अंग निथळून जातं. पण किल्ल्याच्या माथ्यावर मात्र छान वारा आहे. या ठिकाणी निवांत बसून आम्ही शिदोरी सोडली. 
उल्हास नदीचे खोरे आणि कर्जत परिसर (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

गडमाथ्यावरून दिसणारी माथेरान डोंगररांग आणि धुक्यातून इर्शाळगड (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

गडमाथ्यावरून दिसणारी मागे लोणावळा डोंगररांग आणि राजमाची परिसर (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)
                          
गडमाथ्यावरून दिसणारी कर्जत डोंगररांग (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                    किल्ल्याच्या माथ्यावर या टाकींच्या पुढे म्हणजे किल्ल्याच्या मागील बाजूस जाताना डावीकडे पुरुषभर उंच जोत्याची भिंत वाढलेल्या गवतातून शोधून काढली. या एकमेव प्राचीन भिंतीस तटबंदीचा भागही समजला जातो. हा डावीकडील जोत्याचा भाग म्हणजे किल्ल्याचा सर्वोच्च माथा आहे. तो गवतातून सहसा दिसत नाही. तोच मुख्य बालेकिल्ला आहे.   

किल्ल्यावरील जोत्याचे अवशेष (Bhivgad Fort)

किल्ल्यावरील जोत्याचे अवशेष (Bhivgad Fort)

किल्ल्यावरील जोत्याचे अवशेष (Bhivgad Fort)




    
                    



                 बालेकिल्ल्याच्या या सर्वोच्च माथ्यावर सपाटी असून त्यावरही प्रचंड वाढलेलं घनदाट गवत आहे. पावसाळ्यानंतर किल्ल्याची साफसफाई करताना ही जागा गवत कापून मोकळी केली जाते. थोडं पुढे आल्यास पायवाट तीव्र उताराने पुरुषभर उंच गवतातून नागमोडी वळणं घेत कर्जत डोंगराच्या दिशेने वदप गावाकडे जाते. जाताना उताराच्या मध्यावर आणखीन दोन मोठ्या पाण्याच्या टाक्या आहेत. पण गवतामुळे तिथपर्यंत जाता आलं नाही. भिवगडाच्या पायथ्यापासून ते बालेकिल्ल्यापर्यंत कातळात खोदलेल्या बारा पाण्याच्या कातळ टाक्या आहेत. त्यात दोन प्रशस्त खांब टाक्याही आहेत. काही कातळ उतारावर आहेत. वाढलेलं प्रचंड गवत ही मोठी अडचण आहे. 'भिवगड अखंड संवर्धन सेवा समिती' ही स्थानिक समिती येत्या तीन-चार वर्षात गडावर संवर्धनाचं काम करते. गडावरील गवत सफाई, टाक्यातील गाळ काढणे, झाडे लावणे इत्यादी उपक्रम राबवत असते. त्यांना इतर गडांवर संवर्धनाचं काम करणाऱ्या संस्था वेळोवेळी मदत करतात.

                   पावसाळ्यानंतर गडावरील सफाई करण्यापूर्वी एकट्या दुकट्याने या घनदाट, उंच गवतातून भटकंती करणं धोकादायक आहे.
                   नंतर पायवाट खिंडीत ढाक बहिरीच्या फाट्यावर उजवं वळण घेऊन डोंगरावरून कोसळणाऱ्या धबधब्याच्या फाट्याजवळ येते. तिथून ती वदप गावात येते.  

वदप गावाकडे उतरणारी पायवाट, मागे कर्जत डोंगर आणि ढाक बहिरी (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                   गौरकामथ गावातून भिवगड सर करून, गडाच्या मागील बाजूने वदप गावातही उतरता येते. ही तीन साडेतीन तासांची छान, निवांत भटकंती करता येते. पण स्वतःचे वाहन असेल तर पुन्हा गौरकामथ गावात परत येणे गैरसोयीचे आहे.

                काही रेंज ट्रेकर्स कर्जत, कोंढाणे लेणी ते किल्ले राजमाची असा जंगलातील तीन-चार तासांचा ट्रेकही करतात.
                 किल्ले भिवगडाला बुरुज तटबंदी अस्तित्वात नाही. पण कमी उंचीच्या दोन्ही बाजूने खंदक खोदून किल्ल्याला संरक्षण दिल्याचं दिसतं. एरव्ही गडकिल्ले हे तटा बुरुजांनी सुरक्षित केले जातात. पण हे खोदलेले खंदक भिवगडाचं वेगळेपण आहे. हे खंदक 'वदप' गावातून स्पष्ट दिसतात.  

'वदप' गावातून दिसणारा किल्ले भिवगडचा खंदक (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                  भिववगडचा लिखित इतिहास सापडत नाही. किल्ले ढाक व्यतिरिक्त या परिसरातील ई.स. पूर्व दुसऱ्या शतकात खोदलेली 'कोंढाणे लेणी' आणि बाजूला लोणावळा डोंगर रांगेतील 'किल्ले राजमाची' आहे. त्यांच्याच समकाळात भिवगडाची निर्मिती केली असावी. किल्ले राजमाची ओलांडून पुढे कार्ले आणि भाजे लेणी आहेत. इतिहास जाणकारांच्या मते कल्याण, सोपारा या प्राचीन बंदरात उतरणाऱ्या मालाची ने-आण कोंढाणे लेणी, बोरघाट (लोणावळा), कार्ले, भाजे लेणी ते  पुढे तेर, पैठण असा प्राचीन व्यापारी मार्ग अस्तित्वात होता. या मार्गाला संरक्षण पुरवण्याचे काम किल्ले राजमाची, ढाक बहिरी सोबत भिवगडानेही नक्कीच केले असावे. भिवगडाच्या प्राचीन खुणा हे सिद्ध करुन जातात. 

महादरवाजा, किल्ले भिवगड (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

             साधारणतः सर्वच लढायात आणि किल्ल्याला वेढा घालताना प्राचीन काळापासून वापरले जाणारे सर्वात भेदक शस्त्र म्हणजे 'सुरुंग'. हे सुरुंग सुद्धा सह्याद्रीच्या काळ्या कातळांच्या उंच कड्यावर वसलेल्या गिरी दुर्गांविरुद्ध हतबल ठरले. त्यामुळे मुख्य सह्याद्रीच्या धारेत घाटमाथ्यांवर उभारलेल्या या किल्ल्यांची साखळी, सागरी कोकण प्रदेशांसाठी प्राचीन काळापासून संरक्षणाची गुरुकिल्ली ठरली. शिवछत्रपतींनी अशा किल्ल्यांचं महत्त्व वेळीच ओळखलं. जुन्या किल्ल्यांच्या दुरुस्ती सोबत त्यांनी नवे दुर्गही वसविले. या किल्ल्यांच्या आधाराने लढलेल्या लढाया आणि किल्ल्यांची धास्ती मराठी साम्राज्याशी लढणाऱ्या सर्वच सत्तांनी घेतली. 

महादरवाजा, किल्ले भिवगड (Bhivgad Fort)

किल्ले भिवगड (Bhivgad Fort, Karjat, Maharashtra)

                 इंग्रजांनी तर सह्याद्रीतील या गिरीदुर्गांची इतकी दहशत घेतली की सन १८१८ सालच्या या एकाच वर्षात ताब्यात घेतलेले सर्व गड किल्ले त्यांनी सुरुंग लावून उध्वस्त केले. किल्ल्यांचे सारे संरक्षक अवयव छाटले. त्यानंतर पुढे दीड दोनशे वर्ष ऊन, वारा, पावसाच्या निमित्ताने निसर्गाने ही अखंड प्रक्रिया चालूच ठेवली. भिवगडच्या भेटीत उध्वस्त महादरवाजा समवेत किल्ल्यावरील अवशेष पाहताना या गोष्टींची प्रकर्षाने जाणीव होते..
                                            || श्री कृष्णार्पणमस्तू ||
येथे - जयवंत जाधव

Monday, 10 June 2024

'धोम'चे प्राचीन श्री नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिर, धोम, जि. सातारा - Ancient Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom Village, Dist. Satara, Maharashtra.

              प्राचीनतेचा वारसा लाभलेल्या मंदिरांपैकी महाराष्ट्रातील सातारा जिल्ह्यात वाई तालुक्यातील 'धोम' गावचं नृसिंह मंदिर एक होय. महाराष्ट्रातील एकूण तीन प्राचीन नृसिंह मंदिरांपैकी सोलापूर आणि पुणे जिल्ह्याच्या हद्दीवर निरेकाठी असणारे निरा नृसिंह, सांगलीच्या वाळवा तालुक्यातील कृष्णेकाठी कोळे नृसिंह आणि सातारा जिल्ह्यातील वाई तालुक्यात कृष्णेकाठीच असलेले धोम'चे श्री लक्ष्मी नृसिंह मंदिर. या मंदिराच्या प्रांगणात त्याच कालावधीत बांधलेले श्री सिद्धेश्वर मंदिरही आहे. यापैकी निरा आणि कोळ्याच्या नृसिंह मंदिरांना यापूर्वीच भेट झाली. त्या दोन्ही मंदिरांबद्दल त्या त्या वेळी लेख लिहिण्याचा योग आला. यावेळी वाईच्या 'मेणवली' गावातील 'नाना फडणवीस वाडा' आणि त्यानंतर पुढे या 'धोम'च्या 'नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिरा'ला भेटण्याचा योग आला.  
श्री नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिर, धोम, ता. वाई, जि. सातारा ( Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom, Satara, Maharashtra.)

                    पुणे बंगलोर हायवेला 'सुरुर' जवळ उजवं वळण घेऊन वाईमार्गे रस्ता १९ किमीच्या 'मेणवलीत' येतो. तिथल्या 'फडणवीस वाड्या'ला भेट देऊन त्यापुढे ५ किमी 'धोम' धरणाच्या पायथ्याला असलेल्या प्राचीन ' लक्ष्मी नृसिंह' मंदिराकडे येता येतं. 

                      डावीकडे धोम गावात जाणाऱ्या प्रवेश कमानीतून न जाता पुढे अंदाजे दोनशे मीटर अभेपुरी गावाकडे जाणाऱ्या रस्त्यानं सरळ धोम धरणाच्या पायथ्याकडे जायचं. तिथून डावीकडे वळणारा रस्ता थेट मंदिराजळ येतो. हा रस्ता अतिशय अरुंद आणि दुतर्फा गच्च झाडीचा आहे. समोरून वाहन आल्यास पुन्हा मागे फिरण्याशिवाय पर्याय नाही. डावं वळण घेऊन रस्ता मंदिरामागुन वाहनतळाजवळ (पार्किंग) येतो. पार्किंग निशुल्क आहे. उजवीकडे मंदिराची तटबंदी आणि पलीकडे सखलात श्री सिद्धेश्वर मंदिराचे कळस लक्ष वेधून घेतात. बाजूला शेडखाली नृसिंह महाराजांचा सुंदर रथ विसावलेला दिसतो. 

नृसिंह महाराजांचा रथ, धोम (Dhom)

 
पार्किंग जवळून दिसणारे श्री नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिर (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple)

प्रवेशद्वार, श्री नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिर, धोम, ता. वाई, जि. सातारा (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom, Satara, Maharashtra.)
                     पार्किंगला उजवा वळसा मारल्यास मंदिराचे तटबंदीतील एकमेव प्रवेशद्वार दिसते. दरवाजाची दोन बुरुजांच्या मध्ये सप्त दलांच्या आकर्षक कमानीत दगडी चौकटीची बांधणी दिसते. प्रवेशद्वाराच्या चौकटीवर श्रीगणेश आणि उंबऱ्यावर  कीर्तीमुख कोरलं आहे. दाराच्या दोन्ही बाजूस बसण्यासाठी 'ओटे' दिसतात. बुरुजाच्या दोन्ही बाजूस कमल पुष्प कोरली आहेत. डावीकडील बुरुजावर दगडात कमल पुष्पाच्या बाजूला शिवपिंडी, सूर्य आणि गणेश कोरले आहेत. बुरुजात दिवे लावण्यासाठी ठिकठिकाणी दिवळ्यांची व्यवस्था दिसते. प्रवेश दारावर नगारखानाही दिसतो. बुरुज आणि तटबंदीत बुजवलेल्या 'चर्या' दिसतात. दरवाज्याच्या आतील दोन्ही बाजूस शिपायांसाठी ठेवल्या जाणाऱ्या 'देवड्यांची' व्यवस्था दिसते. 

                 मंदिराला सभोवती पुरुषभर उंचीचे दगडी बांधकाम आणि वर विटांची भक्कम अशी पंधरा फुटाची तटबंदी दिसते. एखाद्या किल्ल्याला असावी अशी मंदिर आवाराची रचना दिसते. 

अष्टकोनी जोत्यावरील दगडी खांबावर श्री नृसिंह मंदिर (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)
  
दगडी खांबावर येणाऱ्या पायऱ्या (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

 
श्री नृसिंह स्वामींचे शांत रूप  (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)
                      प्रवेशद्वारातून आत आल्यास उजवीकडे भव्य पाषाणी अष्टकोनी जोत्याच्या मध्यभागी दगडी खांबाची उंच रचना आहे. श्री नृसिंह खांबातून प्रकट झाल्यामुळे खांबावर नृसिंहाचे मंदिर बांधलेले दिसते. भगवान विष्णूंच्या चौथ्या अवतारातील श्री नृसिंहाच्या दोन मुर्त्या दिसतात. एक मूर्ती हिरण्यकश्यपूचा वध करताना रुद्र अवतारातील असून पाठमोऱ्या (मागील) बाजूस माता लक्ष्मी समवेत देवाचे शांत रूप दाखविले आहे. देवाच्या शांत रूपातील मूर्ती स्वतः धौम्य ऋषींनी स्थापन केली आहे. मागील उग्र रूपातील मूर्ती बहुदा बहामनी काळापासूनची असावी. दोन्ही मूर्तीसमोर विष्णूभक्त प्रल्हाद घुमटित स्थापित दिसतो. श्रींचे दर्शन घेण्यासाठी खांबाच्या दोन्ही बाजूनं वर चढून जाण्यासाठी पायऱ्यांची व्यवस्था आहे. आम्ही पोहोचलो त्यावेळी मंदिराचे पुजारी जाळीबंद असणारे दोन्ही दरवाजे उघडून देवाला मध्यान्हीचा नैवेद्य अर्पण करत होते. सर्वांनी श्रींची मनोभावे आरती केली.  
पेशवेकालीन सागवानी मंडपाची दुरुस्ती  (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

                   श्री नृसिंह मंदिरावर प्रशस्त सागवानी मंडप दिसतो. १७८० ला पेशव्यांनी पुण्याचे शिल्पकार शिवराम सावकार यांच्याकडून हा आतील मंडप आणि बाहेरील तटबंदीचं बांधकाम करून घेतलं. सध्या या लाकडी मंडपाची पुन्हा दुरुस्ती सुरू आहे.  

पुष्करणी, नंदी मंडप (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

                    श्री नृसिंह मंदिरासमोर अद्भुत रचनेची पुष्करणी दिसते. कमल पुष्पाच्या आकारातील या पुष्करणीत पाण्यावर प्रचंड आकाराचे पाषाणी कासव आणि त्याच्या पाठीवर भव्य मंडपी मंदिरात सुबक नंदी कोरला आहे. काळ्या पाषाणातील हे रेखीव शिल्प आणि त्याची कलाकुसर थक्क करून सोडते. जेव्हा या पुष्करणीत पाणी काठोकाठ भरते त्यावेळी कासव पाण्यावर तरंगतानाचा भास होतो. या पुष्करणीत जमिनीखालून 'सायपन' पध्दतीनं पाणी येतं. जडत्व आणि गुरुत्वाकर्षण तत्वानं चालणारं हे नैसर्गिक काम रहस्यमय वाटतं. तळाला कमळ त्यामध्ये कासव आणि वर नंदी हे जणू ब्रह्मा, विष्णू आणि महेश यांची प्रतीकं आहेत. या पुष्करणीची रचना आणि सुबक नक्षीचा नंदी मंत्रमुग्ध करणारे आहेत.

धौम्य ऋषींची समाधी  (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

पुष्कर्णीच्या मागील श्री सिद्धेश्वर मंदिर, डावीकडे  सुरूवातीला छोटे सूर्य मंदिर, त्यामागे गणेश मंदिर Dhom 
                   समोर काळ्या मजबूत पाषाणात बांधलेले अतिसुंदर श्री सिद्धेश्वर मंदिर आहे. मंदिराच्या पायऱ्या चढताना पायरी खाली चिंचोळ्या खोल जागेत 'धौम्य' ऋषींची समाधी आहे. सध्या ती जाळीच्या दरवाज्याने कुलुपबंद केली आहे. सरासरी आठ बाय बारा फूट आकाराची आत जागा दिसते. समोर मोठ्या दगडाने पुढील रस्ता बंद दिसतो. समाधीचे पावित्र्य राखण्यासाठी तिथे कोणी जात नाहीत. धौम्य ऋषी पांडवांचे पौराहित्य सांगत. मार्गदर्शन करत. त्यावेळी दंडकारण्यातील या ठिकाणी त्यांचा आश्रम होता. पांडवांचे भय नष्ट करण्यासाठी त्यांनी या ठिकाणी शिव महादेवाची उपासना केली. श्री महादेवांनी चराचराला भयमुक्त करणारे श्री नृसिंहाला आवाहन केले आणि श्री विष्णूंचा चौथा अवतार श्रीनृसिंह महाराज प्रकट झाले. या घटनेमुळे या मंदिरास पांडवकालीन मंदिर मानलं जातं. 'धौम्य' ऋषींच्या नावावरून या गावास 'धोम' हे नाव रूढ झालं. मंदिराचे पुजारी श्री गणेश पांबरे गुरुजी यांनी मंदिराबद्दल सांगताना त्यावेळचा काळ, वेग, ग्रहांचे वेध यांची माहिती देत मंदिराच्या भौगोलिक स्थानाचं महत्त्व सांगितलं. काही समजलं तर काही आमच्या डोक्यावरून गेलं. असो. 
सभामंडप, श्री सिद्धेश्वर मंदिर  (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

सभामंडप, श्री सिद्धेश्वर मंदिर  (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

                    या सिद्धेश्वर मंदिराचा सभामंडप छातीइतक्या उंच जोत्यावर आहे आणि त्याखाली धौम्य ऋषींची समाधी दिसते. मंडपास दोन पूर्णाकृती आणि बाजूंचे दोन अर्ध खांब असे एकूण चार खांब दिसतात. मंडपाच्या मध्यावर जमिनीवर कासवाची दगडी प्रतिमा आहे. मंदिराच्या गर्भगृहाची मजबूत, ठेंगणी कोरीव चौकट असून तिच्या चौकटीवर गणेश तर उंबऱ्यावर सुंदर कीर्तीमुख कोरलं आहे. चौकटीच्या लाकडी दरवाजांवरही कलाकुसर केली आहे. ते मंदिरा इतकेच प्राचीन असून त्यांवर कोणताही वातावरणीय परिणाम होत नाही असे सांगितले जाते.  

श्री सिद्धेश्वर गर्भगृहाचे प्रवेशद्वार (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

श्री सिद्धेश्वर महादेव (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)

गर्भगृहातुन दिसणारा सभामंडप (Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)
                    गर्भगृहाच्या पाच पायऱ्या उतरून समोर गुळगुळीत पाषाणी चौकटीत शिवलिंग स्थापन केलेलं दिसतं. सभोवती पाच अंकणे कोरलेल्या सुंदर  शिवपिंडीचं वेगळेपण उठून दिसतं. शिवलिंगाच्या मागे नागदेवतेनं सावली धरली असून शिवलिंगावर कलशातून नेहमी जलाभिषेक होताना दिसतो. मागे गर्भगृहाच्या पाषाणी भिंतीच्या दिवळीत माता पार्वतीची चतुर्भुज मूर्ती दिसते. गर्भगृहाच्या अंतराळातही सुंदर पुष्पदलं कोरली आहेत. आत गर्भगृहात नैसर्गिक उजेड येण्यासाठी डावीकडे भिंतीत उतरता झरोका ठेवला असून उजवीकडील झरोका बंद केल्याचं दिसतं. 

                  मंदिराचे आणि समोरील पुषकरणीचे (नंदी मंडपाचे) शिखर द्रविडी पद्धतीचे दिसते. शिखरावरही मंदिरांच्या गोलाकार प्रतिकृती सुबकरीत्या कोरलेल्या दिसतात. वर गोलाकार कळस दिसतो.  

नृसिंह मंडपातील महादेवाचा पंचमुखी खांब, समोर सिद्धेश्वर मंदिर 

माता पार्वतीच्या उजव्या पायाजवळ श्री गणेश आणि डावीकडे कार्तिकेय

श्री सूर्यनारायण मंदिर (Dhom)

श्री गणेश मंदिर (धोम)

               मंदिराच्या उजव्या बाजूस महादेवाची पाच मुखे असलेला पाच फूट उंचीचा विशिष्ठ गोलाकार दगडी खांब आहे. हा खांब या मंदिराचे शक्तिस्थान मानलं जातं.

             मंदिराच्या प्रांगणात मध्यभागी शिव महादेव श्री सिद्धेश्वर, समोर डाव्या बाजूला सूर्यनारायण, त्या मागे गणेश तर मंदिराच्या उजव्या बाजूस समोर माता पार्वती आणि मागील बाजूस कार्तिकेय स्वामींचं  मंदिर दिसतं. एकूण या मंदिराचं दुर्मिळ असं 'शिवपंचायतन' स्वरूप आहे.   

                 मंदिराच्या मागील बाजूस श्री गणेश आणि हनुमानाची मूर्ती स्थापिली आहे. बाजूला काही शिवलिंग, प्राचीन जीर्ण मुर्त्या आणि वीरगळी ठेवलेल्या दिसतात.  

अंधार विहीर, धोम 

अंधार विहीर, धोम

                  मंदिराच्या एकमेव मुख्य प्रवेशद्वारातून आत आल्यास तटबंदीच्या डाव्या कोपऱ्यात जमिनीखालील भुयारात उतरणाऱ्या पायऱ्या दिसतात. त्या एका गडद अंधाऱ्या विहिरीत उतरताना दिसतात. विहीर खोल असून विहिरीत सदोदित पाणी दिसतं. सध्या ती सुरक्षिततेसाठी लोखंडी जाळीच्या दरवाजांनी बंद केली आहे. या वेळी विहिरीचे दरवाजेही उघडे होते त्यामुळे आम्हाला आतल्या अंधुक उजेडात पाण्याची पातळी बघता आली. पण विहिरीत उतरणं नक्कीच धोकादायक आहे. श्री सिद्धेश्वर मंदिराच्या सभामंडपाखाली असणाऱ्या धौम्य ऋषींच्या समाधीपासून निघणारं पाणी पुष्करणीत जातं व तिथून पुढे या अंधाऱ्या विहिरीत येतं. या विहिरी मार्गे जमिनीखालून पाणी पुढे मंदिराच्या उजव्या बाजूस कृष्णेकाठी दिसणाऱ्या गोमुखातून बाहेर पडताना दिसतं. उन्हाळ्यात भूजल पातळी खोल जात असल्यानं या दिवसात पुष्करणीत पाणी कमी दिसतं. 

कृष्णेचे मूळ नदीपात्र आणि गोमुखाकडे (Dhom)
गोमुख, धूत पापेश्वर तीर्थ (Dhom)
                                     

                मंदिराच्या उजव्या बाजूचा उतार रस्ता कृष्णेच्या पूर्वीच्या मूळ नदी पात्राकडे जातो. इथे पूर्वी बांधलेला घाट दिसतो. घाटावर श्री गणेश, श्रीराम आणि पंचमुखी देवीचं मंदिर आहे. आमच्या भेटीदरम्यान ऐन उन्हाळ्यातही बारीक धारेनं गोमुखातून पाणी नदीपात्रात पडताना दिसत होतं. सध्या दिसणारं नदीपात्र म्हणजे कृष्णेच्या पात्रात नजर जाईल तिथपर्यंत प्रचंड माजलेली फक्त आणि फक्त जलपर्णीच दिसते. घाटावर चिखल, दलदलही आहेच.

धूत पापेश्वर तीर्थावरील जलपर्णीने व्यापलेले कृष्णेचे नदीपात्र (Dhom)

धोम धरण प्रकल्प, धोम, जि. सातारा, महाराष्ट्र.(Shri Nrisinh Siddheshwar Temple, Dhom)
श्री नृसिंह सिद्धेश्वर मंदिराचे पुजारी श्री गणेश पांबरे गुरुजी (Dhom)

                    पुजाऱ्यांनी दिलेल्या माहितीनुसार कृष्ण महात्म्य गुरुचरित्रामध्ये ज्या 'धूतपापेश्वर तीर्था'चा उल्लेख आहे ते हेच 'गोमूख तीर्थ' आहे. कृष्णा नदीवर बांधलेल्या 'धोम धरण प्रकल्पा'मुळे इथून वाहणाऱ्या पूर्वीच्या कृष्णा नदीच्या पात्रात हस्तक्षेप झाला आणि नदीचे पात्र बदलले. त्यामुळे पात्रातील पाण्याचा नीट निचरा न होता दलदल आणि परिणामी जलपर्णी वाढली आहे. मंदिराचे पुजारी श्री पांबरे गुरुजी म्हणतात की, पश्चिम महाराष्ट्रात आढळणाऱ्या प्रत्येक डासाची प्रजात तुम्हाला इथे दिसेल. धोम गावच्या रहिवाशांनी ही जलपर्णी हटवण्यासाठी बरेच प्रयत्न केले पण ते यशस्वी झाले नाहीत. त्यांनी शासन दरबारी अर्ज देऊन या कृष्णेच्या मूळ पात्रात पाणी सोडण्याची विनंती केली आहे. परंतु ही बाबही वर्षानुवर्षे 'लाल फितीत' अडकलेली दिसते..

                                          || श्री कृष्णार्पणमस्तू ||

येथे - जयवंत जाधव  

'किल्ले विसापूर' - मावळ, पुणे, महाराष्ट्र. Visapur Fort, Pune, Maharashtra.

                           उन्हाळ्यात शुष्क झालेल्या धरतीला पावसाने तजेला दिल्यानंतर सह्याद्रीतल्या दऱ्या डोंगरांचे रूप विलोभनीय असेच दिसते....